Ik vraag me af
  Zou ik het kunnen,
wat zij toen wl konden.
Vaak niet gezocht en ook niet heel doordacht.
Zo pal te staan als zij, z vastberaden,
al wisten ze niet wat de toekomst bracht?

Zou ik het kunnen,
leven met de dreiging.
Dat n verkeerde stap, n enkel woord
betekent dat er slachtoffers gaan vallen,
een goede vriend, familie, wordt vermoord?

Zou ik het kunnen,
zwijgen bij de vragen.
Naar wie en wat, houd ik dan k mijn mond.
Zou ik mijn beulen k kunnen trotseren,
al had marteling mijn lichaam zwaar verwond?

Zou ik het kunnen,
trouw zijn tot het einde.
Om zwijgend ook die laatste gang te gaan.
en het hoogste goed, mijn leven, op te geven
voor anderen, had ik dat k gedaan?

Ik weet het niet,
maar dankzij deze helden
heb ik nooit voor die keuze hoeven staan.
Zij gaven 't hoogste wat ze konden geven:
Hun leven, zodat ik in vrijheid kan bestaan.
Cobi Maurits
Waalsdorp (1985)

Waalsdorp
 
Sjabbesavond
 
Het lied der achttien dooden

Ongenoemde doden
13 maart 1941

waalsdorpervlakte
7 december 2005

Verzet 4 mei 1998 Dodenherdenking

Kindertransport Westerbork

Kinderen van Auschwitz

De klok eventjes stilgezet

4 mei, dodenherdenking

DE ‘’STILLE’’ OORLOGSKINDEREN ‘’40’’ – ‘’45’’!

'Tranen'

'Herdenken'

 

 TERUG NAAR GEDICHTEN