Waalsdorp (1985)
 

waar stuivend duinvallei
werd tot een monument
weerden helden het getij
vrijheid als argument

de zeewind vredig eens nu rooft
langs bloeiend bloedend hout
stervend leger legt het hoofd
op Waalsdorps Vlakte koud

maar altijd blijven daar de meeuwen
de hemelsblauwe luchten
vervullen met hun schreeuwen
wijl zwaar de heuvels zuchten

Waalsdorp zal mij altijd vragen
vanwaar het onrecht geschiedde
soldatentrouw door moed gedragen
liet het leven hen ontvlieden

de Vlakte toont grillig kontrasten
vocht zich onzegbaar vrij
de vijand die het schoon vergastte
keerde daarmee het getij

mijn voetstap voert over de Vlakte
richt zich mijn oog omhoog
des mensenharten zo vol zwakte
daar onder Waalsdorps hemelboog

een lange stoet van vrije mensen
gaat in de avond heen
zij hebben in ’t hart de vredeswensen
met Waalsdorps doden gemeen

mooi in zijn grillige bestaan
klinkt door de jaargetijden
in zeemeeuws schreeuw een zilte traan
om vrijheidstrijders lijden

© Marie-Josť Kierkels

Waalsdorp

Sjabbesavond
 
Het lied der achttien dooden

Ongenoemde doden
13 maart 1941

waalsdorpervlakte
7 december 2005

Verzet 4 mei 1998 Dodenherdenking

Kindertransport Westerbork

Kinderen van Auschwitz !!

De klok eventjes stilgezet

4 mei, dodenherdenking

DE ‘’STILLE’’ OORLOGSKINDEREN ‘’40’’ – ‘’45’’!

'Ik vraag me af'

'Tranen'

'Herdenken'

 TERUG NAAR GEDICHTEN