Gastenboek
Als u een bericht wilt achterlaten in ons gastenboek, vul dan het FORMULIER in. Na goedkeuring wordt uw bericht in ons gastenboek geplaatst.
 

Achtergelaten berichten in ons gastenboek:

Respect...
Datum: 28 juni 2016
Naam: Gerard Schreur
Op 25 juni 2016 bezochten mijn vrouw Margriet, mijn dochter Monique en haar partner Dolf en ik de Vlakte van Waalsdorp. We zijn allen geraakt door de gebeurtenissen, die zich hier hebben afgespeeld. Geraakt ook door het lef en de moed, dat de gefusilleerden hebben getoond om te doen wat ze deden in het verzet, ondanks dat ze moeten hebben geweten, wat de consequenties zouden zijn bij arrestatie.
We tonen ons respect voor de gevallenen door ieder jaar stil te zijn en er vaak over te praten samen.
Gelukkig...
Datum: 26 januari 2016
Naam: André Paes
Ik ben opgelucht te lezen dat de klok in 2016 weer zal luiden voor alle gevallenen in de tweede wereldoorlog. Mijn kinderen zijn nu nog te klein om te beseffen wat dit monument en jaarlijkse herdenking betekend...maar ze worden nu al opgevoed om elk jaar die ene minuut stilte in acht te nemen uit respect voor de strijders van onze vrijheid.

Moge de klok voor eeuwig en altijd haar boodschap blijven uitdragen.....
Dankzegging herdenking
Datum: 6 mei 2010
Naam: Koos van Staveren
Afgelopen dinsdag, 4 mei 2010 werden de verzetslieden herdacht waaraan wij onze hedendaagse vrijheid danken herdacht op de plek waar zij hun leven lieten. Dankzij het Erepeloton Waalsdorp en vele anderen was het weer een waardige herdenking.
 
diep geraakt
Datum: 4 mei 2010
Naam: A. de Wolf
Dank aan het Erepeloton Waalsdorp, voor een onkreukbaar indrukwekkende Dodenherdenking 2010.
Als men zich beseft, hoeveel vrijheden wij in Nederland nu genieten, en welke grote offers velen hiervoor hebben gebracht...
Elk jaar weer een werkelijk waardige herdenking voor hen die vielen.
Dank en hulde aan het erepeloton.
 
het zijn helden, respect
Datum: 4 mei 2010
Naam: Henny Verweij
Hallo ik vindt het heel goed dat er nog aan dodenherdinking denken .De mensen die voor ons gevochten hebben  en in hetverzet zatten. Daar heb ik respect voor, wat ze voor de mensen en ons gedaan  hebben. helden dat zijn al de mensen die de oorlog mee hebben ge maakt.  RESPECT!! Ik heb er geen woorden voor , deze dag moet altijd blijven deze dag doet je toch wat mijn wel.
GR: Henny
 
veel sterkte
Datum: 4 mei 2010
Naam: Daphne van Rijthoven
Ik ben zelf nog heel jong. Maar ik houd mij ieder jaar weer bezig met deze herdenking. Ik ben met de herdenkingen en alles eromheen opgegroeid. Mijn ouders hebben mij al van jongs af aan dingen meegegeven. Ik zou graag mijn medeleven willen tonen aan de mensen die familieleden hebben of zelf de oorlog hebben meegemaakt. Ik vind het heel dapper van iedereen, en ik wens iedereen sterkte.
Vriendelijke Groet
,
Daphne
 
respect
Datum: 3 mei 2010
Naam: Richard Lankheet
wil een ieder bedanken die ons mooie nederland heeft helpen te bevrijden in de 2e werldoorlog en voor al de genen die hier bij zijn/haar leven heeft moeten geven dank u wel en rust zacht diep respect heb ik voor onze helden
 
INDRUKWEKKEND
Datum: 5 augustus 2009
Naam: J.C.J. Zweistra
Zondag 2 augustus een bezoek gebracht aan het monument op de Waalsdorper vlakte, erg indrukwekkend vooral als je de site van jullie leest/bekijkt dan gaat het pas echt leven. Met dank aan die mensen die hun leven hebben gegeven voor ons leven. Ook aan een ieder dank die voor de nabestaanden ect. het verleden in herrinnering weet te houden.
 
Herdenking Waalsdorpervlakte 2009
Datum: 6 mei 2009
Naam: de heer Koos van Staveren
Voor het 2e achtereenvolgende jaar heb ik de herdenking op de Waalsdorpervlakte bijgewoond.

Ik wil iedereen die bij de organisatie betrokken is, het Erepeloton Waalsdorp en vele niet met name genoemde mensen, hartelijk danken voor de mooie en waardige herdenking van afgelopen maandag.

Met vriendelijke en waardige groet,
Koos van Staveren
Dordrecht
 
Dankbaarheid voor deze herdenking
Datum: 5 mei 2009
Naam: de heer Johan Zondag
Ik ben jongs af aan meegenomen naar de herdenking op 4 mei en zelfs nu neem ik elke nog de moeite om te kijken naar de uitzending en 2 minuten stilte houden.

Ik heb ontzettend veel respect voor de mensen die keer op keer deze herdenking weer opzetten en zorgen dat iedereen zijn medeleven kan betuigen bij deze herdenking.

Nu zeker in gedachten genomen met de situatie in apeldoorn met afgelopen koninginnedag, mijn gedachten gaan uit naar ieder die verbonden is met deze herdenking, zowel familie, bezoekers, slachtoffers maar ook de vrijwilligers.

Vooral hulde voor de vrijwilligers en sponsers dat deze herdenking nog steeds bestaat en nog altijd mag blijven bestaan.
 

Dankbaarheid voor hét duitse meisje!
Datum: 7 juni 2008
Naam: mevrouw Mieke de Bruijn
Lieve mensen,

Dit zijn mijn eerste officiele woorden echt waar!! Van de zoektocht naar de ervaringen die mijn vader tijdens zijn gedwongen werkzaamheden in duitsland, had. Ik weet niet waar ik moet beginnen, echt niet, ben ook eigenlijk hierover altijd verdrietig, ook hierin zou ik wel eens gedachten uit willen wisselen met mensen die dit zelfde gevoel kennen. Ik moet nu mijn tranen onderdrukken.

Sinds 12 april dit jaar ben ik verhuisd naar duitsland, voel mij hier thuis.
Heeft ook een genetische redenen, maar dat terzijde.

Mijn vader was te werk gesteld in Berlijn in de nabijheid van vliegveld Tempelhof. Woonde bij een smid, was misschien daar ook wel te werk gesteld. Sinds 2 weken heb ik het adres waar de post vanuit nederland naar toe werd gezonden dat was: Gottstrasse 3-5 Tempelhof. Berlin.

Tijdens zijn verblijf daar werd er veel honger geleden, dit gold voor iedereen. Mijn vader kreeg met een zekere regelmaat brood van een duits meisje. Of dat meisje een dochter van de bakker was of dat zij daar werkte, dat weet ik niet, dat is mij niet duidelijk, wel wist mijn vader mij te vertellen dat zij heel lief en goed voor hem was. De bakkerij was daar ook in de buurt waar mijn vader verbleef. evenals de schuilkelders bij vliegalarm. Dat meisje liep veel risico om dit voor mijn vader te doen, hij was immers een vijand. Zij hadden in de loop der tijd zich ook in elkaar verliefd. Nadat ze ringen hadden gekocht, die ergens in een boom door hen werden opgehangen, met de belofte, ze nadien, als de oorlog voorbij was, ze op te halen, is dat meisje drie dagen daarna, dood gebombardeerd. Dat is ook de reden geweest dat mijn vader, na zijn tweede verlof, niet meer terug is gekeerd naar duitsland. En de resterende tijd van de oorlog ondergedoken heeft gezeten, bij een oom en tante van hem.

Mijn vader heeft mij dit verteld enige tijd voordat hij stierf. Ik wil dit op de een of andere manier uizoeken, maar hoe? En wat nog belangrijker is om te beginnen, waar kan ik gegevens achterhalen, indien die er nog zijn, waarin alles geregistreerd staat. De oproep, het werkadres, het woon of verblijfadres van die periode in Tempelhof en alles wat belangrijk was in die tijd, om tewerkgesteld te worden? Wellicht is er iemand die dit leest die mij op de juiste manier op de juiste weg kan en wil plaatsen?

Ik zie dit als een persoonlijke opdracht, ter nagedachtenis aan dat meisje, om haar ergens, waar dat ook mag zijn, haar namens mijn vader te kunnen bedanken. Om haar getoonde moed!!

Vriendelijke groet, dochter van Koos
 
Klokken Luiden
Datum: 20 mei 2008
Naam: Berend Tasseron
Ik vond het echt heel bijzonder om zelf klokken te luiden ( groep 8b ) Het was een hele grote eer
 
Respect
Datum: 8 mei 2008
Naam: Linda & Ada Provily
Als kind was ik al onder de indruk v.d. herdenking op 4mei , de hele sfeer eromheen,de vlaggen in de hele straat halfstok,de ernst op de gezichten v.d. mensen ,de verhalen v.d. opa's en oma's....en de herdenking op de Waalsdorpervlakte!! Ik leerde om stil te zijn om 8uur en gaf dat door aan onze kinderen en nu ook mijn kleinkinderen,de vlag gaat halfstok....en we kijken de herdenking vanaf de Waalsdorpervlakte!! Ik heb mij altijd voorgenomen om er een keer bij te zijn en dit jaar gebeurd het dan ook echt. Samen met onze jongste dochter ben ik er heen gegaan,en heb in de rij gestaan,en toen om 19.40 de klok ging luiden heb ik alles over me heen laten

komen: de serene rust v.d. duinen...het kippevelmoment v.d. bourbonklok...het trompetmoment( dat heel goed te horen was door een luidsprekerbox waar we vlakbij stonden)...de 2 min. stilte(en in gedachte zie ik de tv beelden van de eenzame kruizen in het duingebied)...dan het wilhelmus en verder niets (geen gedoe met toespaken en dure mensen)...natuurlijk de gang langs het monument waar wij wat bloemen hebben gelegd en dat was het dan !!! Helaas voor ons en ook andere mensen eromheen,was er een stel mensen ,die niet het respect konden opbrengen om de kaken gedurende dit geheel op elkaar te houden ;zelfs met de 2 min. stilte ging van 1 van hen het horloge af !!!Bij deze wil ik graag tot mensen zoals deze zeggen ...als je het niet kan opbrengen om wat respect te tonen tijdens een herdenking als deze blijf dan AUB weg !!! Je veroorzaakt pijn en irritatie bij mensen die wel met hun gedachten en hun hart bij de helden zijn, die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid!! Langs deze weg ook een groot compliment voor alle mensen ,die het mogelijk maken om op deze wijze te herdenken...we komen zeker terug! tot slot een bedankje voor de fotograaf die plaatjes van het gebeuren op deze site heeft gezet Al mijn hele leven maak ik overal foto's van en verwerk dat tot een boek, maar ik vond het ongepast om nu uitgebreid met een camera te zwaaien !!
 

Bedankt
Datum: 5 mei 2008
Naam: de heer Henk Bouwman
Vandaag de eerste keer de Herdenking bezocht aan de Waalsdorpervlakte.Deze plek heeft sinds ik herinner altijd een zware stempel gedrukt op onze familie.Vanavond realiseerde ik mijzelf dat ik door het zand van de duinen liep waar mijn vermistte grootvader zijn laatste minuten was. Zo'n vredige plek waar zulke afschuwelijke dingen zijn gebeurd. Loop ik nu in de kopgroep mee en probeer mijzelf de gedachten van mijn grootvader en talloze anderen te voelen toen zij op deze plek stonden.Hun laatste hoofdstuk van leven eindigde hier. De zoektocht van mijn tante,haar levenstaak,naar haar vader is beschreven op de site van de documentatiegroep 40-45
https://www.documentatiegroep40-45.nl/achtergronden/dossiersuitgebreid.php?sid=1126 Tot aan haar dood vorig jaar heeft ze alle moeite gedaan maar heeft geen antwoord gekregen.Ik,als zoon van enigste zoon van hem,heb de zoektocht opgepakt en verder voortgezet.Telexberichten uit die tijd,in mijn bezit,geven aan dat hij op de Waalsdorpervlakte is omgebracht. De nieuwe technieken en wetsveranderingen tav DNA geven nu meer mogelijkheden. Een opgegegraven graf met onbekende slachtoffers werd gevonden in de duinen en zij zijn overgebracht naar het Ereveld Loenen.Een nieuw opgerichtte werkgroep van KLPD en Rode Kruis gaat nu DNA materiaal verzamelen van nabestaanden en onbekende slachtoffers.Ik hoop binnenkort de zoektocht te kunnen afsluiten en opa te hebben gevonden. Ik bedank het Ere-Peleton en het bestuur van de Stichting voor de uitnodiging voor vanavond en hun werk en inzet.Ik hoop dat dat wordt voortgezet in de toekomst... Veel gemeentes willen al af van de Herdenking,ook vanavond werd er in Utrecht al gesproken bij een Monument in de wijk Zuilen in de toespraak of de Herdenking eigenlijk niet een "gewoonte" begint te worden,of we er nog bewust van zijn dat we mensen herdenken uit de vorige eeuw??Een vraag.Dat we het nu al 63 jaar herdenken terwijl we nog steeds leven in vrede? Misschien is de vraag of onze vrijheid eigenlijk geen gewoonte is geworden en we er niet bij stilstaan wat dat heeft gekost en nu nog steeds levens eist. Ik hoop volgend jaar opnieuw mijn opa en die velen te herdenken op deze plek.
 
Mijn 1e herdenking
Datum: 5 mei 2008
Naam: de heer Koos van Staveren
Ben gisteren voor het eerst aanwezig geweest op de Waalsdorpervlakte bij de herdenking. Door de eenvoud is het een heel indrukwekkende plechtigheid. Vooral het moment waarop de Bourdonklok, tijdelijk, je kan dan letterlijk een speld horen vallen. Ik wil het "Erepeloton Waalsdorp" bedanken voor hun inzet en de goede organisatie van de herdenking. Volgend jaar en hopelijk nog vele jaren meer ben ik op 4 mei bij de herdenking aanwezig.
 
Herdenking
Datum: 4 mei 2008
Naam: R. Venema
Dagen uren minuten seconden, De tijd maakt gelukkig. Maar slaat ook diepe wonden. In gedachten zijn we bij jullie.
 
Nooit meer
Datum: 4 mei 2008
Naam: Marco, Celeste en Dylan
nou, het is een paar minuten voor we op weg gaan naar de waalsdorpervlakte. Met mijn vriendin en de kleine zijn we er vorig jaar ook bij geweest. de geadachten die bij ons zijn blijven hangen nemen we mee. net als de onuitwisbare herinneringen die we hebben door ons vorige bezoek. De laatste paar weken hebben de films die standaard zijn rond deze tijd van het jaar weer het besef wakker geschud in mij dat wat er gebeurt is nooit meer mag. Haat maar ook afgunst speelde in de jaren vanaf 1935 to einde oorlog een te grote rol. Nu kunnen wij alleen de gesneuvelde mensen die voor volk en vaderand zijn gestorven prijzen om hun moed. Moed die zij hadden om te zeggen dit mag nu niet, nooit niet en nooit meer. Hadden we over dat laatste maar een garantie, dan was angst ook verleden tijd. Marco, Celeste en Dylan.
 
Jong maar ontroerd
Datum: 3 mei 2008
Naam: de heer Johan Zondag
Al ben ik nog in de bloei en de jonge jaren van mijn leven de uitzending bij de waalsdorpervlakte heeft mij altijd erg ontroerd en aangrepen en ik vind het zo intens om te zien hoe men hun best doet om dit in eren en leven te houden. Diep respect voor de mensen die dit elkaar jaar weer doen om onze dierbaren in eren en gedachten te houden. Ik leef met de herinneringen van mij opa over deze oorlog, hij had ondanks al het verdriet ook nog wel eens mooie en "grappige" verhalen van de duitse bezetting op terschelling.... Ik hoop ook uit de grond van mijn hart dat de waalsdorpervlakte voor eeuwig mag bestaan en deze ook voortleven in de herinneringen van allen en we deze plek ook behouden om aan onze kinderen en nazaten te kunnen vertellen wat er is gebeurd voor wie en waarom... in stilte gedenk ik.... Johan Zondag
 
Mijn complimenten
Datum: 24 april 2008
Naam: de heer I. van der Tuijn
Bij deze, mijn complimenten. Een duidelijke, leerzame site, helder van opzet . Bij mij zijn er nu wat vragen beantwoord.
 
Dankjulliewel!
Datum: 22 april 2008
Naam: Jessica de Jong
Lieve Mensen, Van kleins af aan kijken wij naar de herdenking op de waalsdorpervlakte. Onze ouders hebben ons altijd uitgelegt waarom deze herdenking er is. Met veel respect en kippevel heb ik het jaren lang via de televisie bekeken. Dit jaar ga ik met mijn verloofde ouders en zusje naar de waalsdorpervlakte om de herdenking zelf mee te maken. Ooit hoop ik zelf kinderen te krijgen. Ook hun zal ik vertellen over de waalsdorpervlakte en ooit mee nemen. Ik heb veel bewondering voor alle mensen die zich inzetten voor deze herdenking. Graag wil ik jullie op deze wijze bedanken dat jullie ons de mogelijkheid bieden om op een mooie manier stil te staan bij hen die voor ons vochten. Dankjulliewel! Vr. Gr. Jessica de Jong
 
Vervalsen persoonsgegevens
Datum: 19 maart 2008
Naam: Paula van Wordragen
Ik ben op zoek naar Nicolaas Johannes van Wordragen en zou in het Oranjehotel hebben gezeten.Is daar iets van bekend? Hij zou mijn vader zijn geweest maar dat kan niet . Ik heb op het Johan de Witt lyceum in Scheveningen gezeten en daar werd ieder jaar een dodenherdenking gehouden.
 
Dankbetuiging
Datum: 9 februari 2008
Naam: mevrouw Anke Beatrijs Hettema
Dankbetuiging Ik ben een oorlogskind en woon sedert 38 jaar in het buitenland, maar ik vergeet nooit de herdenking van onze dappere helden die voor Nederland hun leven gaven. Uw website is vol met informaties, die de kinderen van vandaag ook moeten lezen, zodat ze altijd aan de juiste waarheid herinnerd kunnen worden. Mijn hartelijke dank aan allen die deze website tot stand brachten.
Anke Beatrijs Hettema - Australia 9-2-2008
 
Dankbetuiging
Datum: 28 januari 2008
Naam: mevrouw L. Been
Allen, Ik ben geen kind van de oorlog, maar een kind van ouders die ten tijde van de oorlog tieners waren in Rotterdam. Zij hebben mij verhalen doorgegeven, die ik op mijn beurt weer aan mijn kinderen doorgeef. Met dank aan alle heldhaftigen die op welke manier dan ook zich hebben ingezet voor onze vrijheid. Dit mag nooit vergeten worden.
Liesbeth
 
Eerbtuiging
Datum: 18 januari 2008
Naam: mevrouw R. Gluvers
Ik ben trots op mijn opa Jan Wernard van den Bergh. Hij behoorde tot de eerste achttien (De Geuzen) die deze weg moest bewandelen. El jaar op 4 mei ben ik diep ontroerd. Als ik de klok hoo luiden, loopt het kippenvel over mijn lichaam. Wat maakt dat een indruk. Lieve opa, dankjewel. Liefs van Ronneke.
 
Waaldorpervlakten
Datum: 7 januari 2008
Naam: mevrouw Arina van de Werfhorst
ik ben vorig jaar er voor het eerst geweest en het greep me erg aan. ik hoop vaker naar een herdenking te gaan om samen na te denken aan de oorlog slachtoffers. ik vond het een mooie herdenking.
 
HERDENKING IN ZWITSERLAND
Datum: 12 mei 2007
Naam: mevrouw Pauline Bleeker
Ik woon nu meer dan een jaar in Zwitserland. Vroeger konden we vanuit ons huis de "Klok op de Waalsdorper vlakte" horen. De 4 mei-herdenking is een van de dingen die ik hier mis en ik ben blij dat dit via internet toch iets dichterbij komt.
 
EEN HEEL BIJZONDERE AVOND
Datum: 8 mei 2007
Naam: mevrouw Marian de Ronde
Een heel bijzondere avond. Voor mijn vriend kwam het idee om naar de waalsdorper vlakte te gaan heel onverwacht, toen ik hem vroeg om er alsnog naar toe te gaan, hij zei meteen JA. We hadden het er al een paar keer over gehad als we de herdenking via de tv volgde in voorgaande jaren, hoe het zou zijn om er zelf bij te zijn. Het gedeelte waar wij stonden ging om 19:30 uur lopen, de Bourbonklok hoor je al van verre, om 19:50 uur kwamen wij stil te staan en na de last post en de 2 minuten stilte (zelfs de vogels waren stil!) ging het voetje voor voetje verder, om 21:15 uur waren wij bij het monument. Petje af voor de erewacht. Het was zeer indrukwekkend. Toen wij bij het monument weg gingen werd het al schemerig, en vroeg ik mij af, de mensen die later langst het monument lopen (in het donker), kunnen die de terugweg wel vinden?
 
INDRUKWEKKEND
Datum: 8 mei 2007
Naam: de heer Edwin Rademacher
Buitengewoon indrukwekkende goed georganiseerde dodenherdenking. Met speciale dank aan Cees Heidt die ons heeft begeleidt gedurende de kranslegging!
 
IMPRESSIE 4 MEI 2007
Datum: 7 mei 2007
Naam: mevrouw Monique van der Gaag
Impressie 4 mei 2007 Het meisje buigt zich voorover: halflange zwarte haren, een rood jasje. De onschuld van de jeugd. Een roze roos in haar hand. De schoonheid van de eenvoud. Het moment: een warm gebaar. Het kind ontroert me door haar verschijning. Woorden: er zijn geen woorden. Vandaag niet, maar morgen. Niet vergeten. Nooit meer vergeten! Stilte in het hart. In het hoofd. De voeten lopen langs. Een eindeloze stoet. In een eindeloze cadans. Ik sta op wacht. In de Erewacht. Wetend, wachtend… op die oude man? Broos en breekbaar, leunend op zijn stok. Voorzichtige passen, maar zonder aarzeling. Wilskrachtige kaken. Dappere schouders. Het hoofd geheven. Die onbekende man... Ik ben trots op hem! Als een dochter op haar vader. Monique van der Gaag 7 mei 2007
 
HERDENKING WAALSDORPERVLAKTE
Datum: 6 mei 2007
Naam: de heer Koos van Staveren
Allereerst compliment voor deze zeer mooi en uitgebreide website met foto's, uitleg en meer. Al jaren volg ik de herdenking op de Waalsdorpervlakte via de televisie. De herdenking is eenvoudig maar door de stilte juist heel indrukwekkend van karakter. Deze herdenking mag nooit verloren gaan, want de mensen die zijn gefusilleerd op de Waaldorpervlakte streden voor de vrijheid die wij hedentendage kennen. In 2008 zal ik voor het eerst zelf naar de herdenking toe gaan.
 
BIJZONDERE ERVARING
Datum: 5 mei 2007
Naam: mevrouw Ineke Stolk
Een bijzondere ervaring het bezoek van gisterenavond, indrukwekkend eenvoudig. Het wachten meer dan waard. Mijn man en ik wilden dit al jaren doen en nu was het er dan van gekomen. Hulde trouwens aan de organisatie.
 
RESPECT
Datum: 4 mei 2007
Naam: de heer Willem Schultink
Ik heb samen met mijn dochter naar de uitzending gekeken ! het was indrukwekkend werd er stil van ! Veel respect voor de mensen die dit onderhouden !
(geen titel)
Datum: 4 mei 2007
Naam: mevrouw Daniëlle Alderliesten
ik zat zoals gewoonlijk weer om 20.00 voor de televisie naar de waalsdorpervlakte te kijken en ik hoorde de commentatrice ineens een bekende tekst vertellen, toen heb ik mijn berichtje van vorig jaar in dit gastenboek er nog eens bij gehaald en wat bleek die mevrouw citeerde gewoon een stukje van het bericht dat ik vorig jaar hier heb achtergelaten. ik vond dat heel fijn om te horen, mijn gevoel uitgesproken tijdens de dienst op de waalsdorpervlakte, op de een of andere manier sterkt je dat in je gedachten, ik krijg maar al te vaak te horen dat ik niet zo heilig moet doen, als ik vertel om 20.00 thuis te willen zijn, en of t me dan wel lukt om 2 minuten mijn mond te houden, zo wordt er schijnbaar tegenwoordig door veel mensen over de herdenking gepraat en gedacht, en daar wordt ik dan weleens moedeloos van, maar als ik dan mijn tekst op de televisie hoor dan weet ik dat t gewoon zo moet zijn en dat deze herdenking voor mij altijd zal blijven, wat iedereen daar ook van vind. danielle alderliesten(30)
DANK U
Datum: 4 mei 2007
Naam: de heer Peter Schoenmakers
ook mijn generatie (geb. 1988) wil u danken voor uw offer. dat het door de komende generaties niet vergeefs moge zijn.
MIJN EEUWIGE DANK
Datum: 4 mei 2007
Naam: mevrouw M.-H. Schoenmakers-Schaap
wij kunnen allen niet genoeg danken en herdenken. zij gaven hun hoogste goed,hun leven. opdat wij in vrijheid mogen leven. vrijheid van meningsuiting hebben. mogen wij hun offer waard zijn. ik dank al deze dappere mannen. dat wij nooit zullen stoppen met met onze dank en hun in onze herinnering houden.
DOOR BLIJVEN GAAN
Datum: 1 mei 2007
Naam: de heer Dick de Haan
Mijn opa Dirk Koele is op 8 maart 1945 op de waalsdorpervlakte gefussilleerd. Dit was 45 dagen voor mijn geboorte. Als kind gingen wij elk jaar naar de herdenking. Ik ben blij dat deze herdenking s blijven bestaan en ik ga er weer heen.
EERBETOON
Datum: 1 mei 2007
Naam: mevrouw S.M. Oomen-Wagemakers
Voor eer en vaderland De zon gaat onder boven de Waalsdorpervlakte waar de klok luidt leeft de herinnering voort aan zandkorrels verdronken in bloedrode plassen kostbare levens door kogels vermoord Diep in de duinen zwijgt de stilte bezinning, een groet, de laatste eer aan hen die vielen voor vaderlandsliefde de klok bidt de woorden: “oorlog nooit meer” De zon is onder op de Waalsdorpervlakte stil hult de avond heuvels, in grijze gloed de klok staakt zijn luiden blijft eenzaam achter de hoeder over heldenmoed
Respect
Datum: 8 mei 2006
Naam: Danielle Alderliesten
gisteren 07 mei ben ik met mijn vriend eindelijk naar de waalsdorpervlakte geweest. ik ben opgevoed met dat beeld op televisie, binnen zijn om 10 voor 20.00 zitten en kijken naar "de klok"op de waalsdorpervlakte. in de loop der jaren ga je er dan steeds meer over vragen en ook te weten komen en ik wist dat ik het gewoon een keer zelf wilde zien. en nu dan geweest, het eerste wat opviel was de inmense stilte daar, en dan te bedenken wat er allemaal is gebeurd, toen. het is net of alles zich daar heeft aangepast uit respect, voor al die mensen die in principe mijn en ons leven hebben gered. ik heb er in principe helemaal niks mee te maken gehad, zelf niet, ik heb ook geen familie uit t verzet of mensen die gesneuveld zijn. toch heeft de hele oorlog impact op mij gehad en wil ik zoveel mogelijk weten, ook om het weer door te geven aan mijn eventuele kinderen zodat we dit altijd bij ons houden en nooit gaan vergeten. mijn respect gaat uit naar al die slachtoffers en naar alle mensen die de waalsdorpervlakte in tact houden. we will never forget danielle
Herdenking
Datum: 6 mei 2006
Naam: Janice Dijkgraaf (15 jaar)
hallo!!

ik was er donderdagavond voor het eerst bij deze herdenking op de waalsdorpervlakte, ik vond het wel erg heftig om dit mee te maken. ook hoop ik dat deze herdenking voor eeuwig zal blijven bestaan... R.I.P. voor al de mensen die voor onze vrijheid hier zijn gestorven!!

Janice

Een dag later
Datum: 5 mei 2006
Naam: C.H.W. Vuijk
Vrijdagmiddag 5 mei.

Mijn vrouw wilde nogmaals even kijken en gedenken. 4 Mei 's avonds is te zwaar voor haar. In de herfst van 2005 ook al eens geweest, toen wij bezig waren met een zoektocht naar mijn schoonvader, waarom hij zich heeft gemeld in 1944 voor de B.S. Hij heeft er nooit over willen praten en toch moet hij in 1945 hier geweest zijn, teveel kleine aanwijzigingen, die men alleen kan weten als men er bij geweest is.

Nu op deze vrijdagmiddag is het geen plek van stilte, maar meer het gaan kijken naar deze plek met de gehele familie. Jammer, maar het zij zo. Toch nog een woord voor deze Stichting Erepeloton Waalsdorpervlakte, ga door met de mogelijkheid te geven voor mensen om te gedenken, voor allen die vielen, waar ook ter wereld, met dit zinloze geweld.

Waalsdorpervlakte
Datum: 5 mei 2006

Naam: Joyce Eijck

Ik heb gister op televisie de herdenking gezien en aan de hand daarvan een stuk geschreven. Dank jullie voor deze site, ik waardeer het erg dat er een plek is waar we informatie kunnen vinden.

* ** *** ** *

Waalsdorpervlakte, een plek die we niet mogen vergeten!

Vandaag is het 5 mei, nationale bevrijdingsdag. Een dag om te vieren dat we 51 jaar geleden bevrijd zijn uit de klauwen van Nazi-Duitsland.

Gister met veel belangstelling naar de dodenherdenking op de Waalsdorpervlakte gekeken. Daarna toch maar even op google gezocht wat er precies is gebeurd daar.

Op de Waalsdorpervlakte was een fusilladeplaats, een plaats waar mensen geëxecuteerd werden die in het Oranjehotel zaten. Dat was een Duitse gevangenis in de duinen vlak bij Den Haag.  Er zijn op de Waalsdorpervlakte geloof ik iets meer dan 250 mensen ter
dood gebracht.

Ik weet niet, maar op de een of andere manier vind ik die herdenking veel indrukwekkender dan die op de Dam.
Ja, ik weet het in Amsterdam is ook gevochten maar het is 'maar' een monument.

Op de Waalsdorpervlakte staan nog steeds de kruizen die ze hebben gebruikt in de oorlog en er hebben mensen begraven gelegen. En heeft dus voor mij meer met herdenken te maken dan het monument op de Dam.

Wat me opviel toen ik aan het kijken was, dat er ook veel jonge mensen naar de herdenking waren gekomen. En dat vind ik alleen maar goed.
Iedereen die in deze wereld woont en met name die in Europa wonen moeten weten welke verschrikkingen de Tweede Wereldoorlog met zich meebracht.

Later als ik kinderen krijg, zal ik ze ook vertellen wat er is gebeurd in die tijd ook al is het misschien dan al een eeuw geleden. Ze moeten het weten... Zodat ze weten dat het niet nog eens mag gebeuren.

5 mei, bevrijdingsdag.... Een dag van feest en blijdschap. Maar ik denk nog het meest aan diegenen die hun leven hebben gegeven zodat wij nu deze dag kunnen vieren.
Respect
Datum: 4 mei 2006
Naam: Peter de Kreij
ik vind het mooi dat er hier een site voor is gemaakt 2 minuten in een jaar is eigenlijk te kort voor wat er daar is gebeurd
Respect
Datum: 4 mei 2006
Naam: Cees Cleijsen
Ik heb diep respect voor Uw werk om de herinneringen aan de 2e Wereldoorlog levend te houden en hen te blijven gedenken die gestorven zijn voor mijn vrijheid nu in 2006. Nooit vergeten, altijd blijven gedenken.
Waalsdorpervlakte
Datum: 4 mei 2006
Naam: Anneke Pleijsier
Mijn dank gaat uit naar allen die gefussileerd zijn op de Waalsdorpervlakte, en die hun leven gaven voor de bevrijding van Nederland. Mijn vader Hendrik Willem (Wim) Pleijsier uit Den Haag, heeft o.a. ook in het Oranjehotel gezeten.
In Amerika wonend, voel ik mij met U medeleven op de dag.
"Leve de Koningin."
Herdenken, nadenken, vooruitdenken
Datum: 4 mei 2006
Naam: Heleen Hoogenboom
Wat een mooie en vooral zinnige site houdt u bij. Vanmiddag was ik bij mijn moeder die nu 73 jaar is en haar kleinkinderen vroegen of zij bang was in de oorlog en waarom en zij ook doodgeschoten had kunnen worden. Vragen die nu nog leven bij jonge kinderen omdat hun oma het nog mee heeft gemaakt.Als het even kan zal ik namens mijn ouders morgen naar de Waalsdorpervlakte komen om te gedenken en door te geven aan die jonge kinderen wat onverschilligheid, haat en onnadenkendheid aan kan richten.
Jeugd
Datum: 5 april 2006
Naam: Joop van Hagen
Af en toe word mij gevraagd een uurtje les over de Tweede Wereldoorlog te komen geven op de basisschool. Buiten het feit dat ik me vereert voel met zo'n vraag geeft het mij iedere keer weer meer motivatie en drang om het gebeurde uit te dragen aan de jeugd van nu. De vanzelfsprekendheid waar kinderen in het dagelijks leven vanuit gaan en mee leven is verbazend. Even verbazend zijn hun reacties en vragen die zij tijdens zo'n uurtje ventileren. Het is fantastisch om te zien hoe zij zich verdringen om de tentoongestelde attributen uit deze oorlogsperiode van dichtbij te kunnen zien. Ik leg deze vaak gewoon op een tafel zodat ze de meeste dingen ook gewoon even ter hand kunnen nemen. Ook hier hebben ze de gekste vragen over. Vaak denk ik dat ze het na een halfuurtje wel zat zullen zijn, maar de laatste klas die ik bezocht zat na anderhalf uur nog boeiend te luisteren. Het is echt fantastisch om te zien hoe je door simpele linken te leggen hun visie kunt beïnvloeden waardoor ze de zaken vaak vanuit een heel ander perspectief gaan benaderen. Hierdoor geef je de kinderen mijn inziens een stukje extra bagage voor de toekomst mee.

In een tijd waarin normen en waarden weer aandacht behoeven en solidariteit ten onder gaat aan individualisme is het soms verbazend eenvoudig om de jeugd van nu hierover aan het denken te zetten.

Nu schrijf ik dit stukje niet om mijzelf de hemel in te prijzen maar als oproep voor een ieder die wel eens met de gedachten gelopen heeft om meer te doen dan alleen de informatie voor zichzelf te houden.

De reacties achteraf geven de burger moed:

- Nu weet ten minste dat Soldaat van Oranje niet in Delft is dood geschoten.

- Mijn opa weet ook veel van de oorlog.

- Mijn opa heeft ook in het verzet gezeten zei mijn moeder.

Blijvend herdenken
Datum: 1 april 2006
Naam: KPL1 BD ADRI TROOST (R)
Dit is een unieke site, draagt precies uit wat de bedoeling is: Nooit vergeten, blijvend herdenken.
Beleving 4 mei 2000
Datum: 16 mei 2005
Naam: Monique van der Gaag

In het millenniumjaar moest ik overwerken op 4 mei. En miste ik mijn Interliner. Dan maar met de trein naar huis. Ik verwachtte binnen een half uur thuis te zijn. Helaas. Het begin van de Herdenking maakte ik onderweg mee. De hoornblazer kondigde de twee minuten stilte aan. Nog nooit heb ik deze twee minuten intenser beleefd. En terwijl het Wilhelmus gespeeld werd, kwam ik thuis. De woorden: ‘Ha Pap!’ bevroren op mijn lippen. En:‘Maar jij hebt toch gevochten voor de vrijheid?’ maakte het alleen maar erger. Ik had thuis moeten zijn. Het zou de laatste Herdenking zijn, die mijn vader en ik samen hadden kunnen meemaken. In 2001 stierf hij. Old soldiers never die. Ik zal het nooit vergeten.

Monique van der Gaag
120 woorden
16 mei 2005

Boy
Datum: 15 mei 2005
Naam: Esther Kiks Martinus
Indrukwekkend ... Ik kwam op deze site omdat ik wat meer wilde weten over Boy Ecury. Ik ben zelf geboren en getogen op Aruba maar woon al weer 15 jaar in Nederland. Boy was en is nog steeds een held op Aruba en ik vind het fijn om op deze manier nog meer te weten te komen over hem en over het verzet in het algemeen

Esther Kiks Martinus

Vrijheid
Datum: 15 mei 2005
Naam: Laurens de Groot
De jaarlijkse herdenking op de Waalsdorpervlakte vind ik indrukwekkend. Ik zit altijd met tranen in de ogen te kijken op t.v.. Helaas ben ik persoonlijk nooit aanwezig geweest, komende jaren wil ik graag Waalsdorpervlakte bezoeken. Als ik de klok hoor en de fakkels zie branden, de rijen mensen die de gevallenen de laatste eer bewijzen, denk ik aan mijn vader en moeder die, allebei de gruwelen en ellende van de oorlog aan den lijve hebben ondervonden. Gelukkig en vaak wonderlijk hebben zij het overleeft, in tegenstelling tot miljoenen anderen gesneuveld- en vermoorde slachtoffers. Ik hoop dat de herdenkingen in deze vorm nog eeuwen doorgaan.
Verschil van opinie
Datum: 13 mei 2005
Naam: Henk Jansen
Ik heb ook met aandacht Mijnheer Albert Bolinks bericht gelezen waarin hij de Commander in chief van Amerika aanviel, mijnheer Bolink heeft recht op zijn opinie. Als een Amerikaanse president de zelfde inzicht voor 1940 als deze president had met Irak, een zekere Duitse korporaal zijn tiranie niet had kunnen uitvoeren, en dat er hier geen dodenherdenking zou hebben plaats gevonden. Of zou mijnheer Bolink geen probleem hebben naast Irak te wonen voor 2003?
De Dodenherdenking
Datum: 9 mei 2005
Naam: Peter en Marianne de Kievit
Mijn man en ik volgen al jaren de dodenherdenking op de Waalsdorpervlakte.

Vooral het sobere karakter ervan spreekt ons veel meer aan dan de herdenking op de Dam, voor ons te veel "pomp and circumstance"

Wij hebben genoeg aan onze eigen gevoelens en gedachten en stellen het bijna rauwe karakter van de herdenking op de Waalsdorpervlakte zeer op prijs.

Zo blijven de moedige gevallennen toch levend.

Het bekijken van de slachtofferlijsten is bijna onverdragelijk, de doden krijgen een gezicht.

Zo moet het zijn.

Peter en Marianne de Kievit, de Lier

Indrukwekkend
Datum: 6 mei 2005
Naam: Agnes van Eck
Beste mensen,

Voor het eerst hebben wij de herdenking bijgewoond. Erg indrukwekkend. Ieder jaar gedenken wij in huiselijke kring en met respect. Maar zo staande in de rij, de klok, muziek en dan de stilte. Erg indrukwekkend. De vogels die precies om 20.00 uur floten. Het ultieme symbool van de vrijheid was dit voor mij. Ook het erepeloton wat naast het monument stond, ik kreeg er kippenvel van. En op de terugweg, dat ene kruis waar ook wat bloemen waren neergelegd. Het heeft een diepe indruk gemaakt op me.

Erg fijn dat jullie je inzetten om ons wakker te houden, zoals mijn gedicht al zei, meer nodig dan ooit op dit moment..

Reactie op bericht van de heer Bolink
Datum: 6 mei 2005
Naam: Riet Peper
Beste heer Bolink,

Met aandacht uw bericht gelezen!

Wellicht heeft u gisteren de uitzendingen op TV gezien i.v.m. de bevrijding van Nederland. Weet u eigenlijk wel hoeveel Amerikaanse soldaten zijn gesneuveld voor onze vrijheid? B.v. in Normandie? Lees de geschiedenisboeken maar eens na. Waarschijnlijk hebt u dit verzuimd. Laat de oorlog in Irak hier buiten en de politiek. Het gaat om die jongens die voor onze vrijheid zijn gesneuveld.

O, wat bent u hoffelijk, maar wat u vervolgens wilde zeggen hebt u niet gedaan. Dat is laf.

Respect voor verzetsmensen
Datum: 5 mei 2005
Naam: mevrouw L. Greven
Met veel respect heb ik altijd aan de mensen in het verzet gedacht, en ik ben ontroerd door de vele verhalen die ik lees op deze site. Ik ben een vrouw van 48 jaar, en heb de oorlog dus niet meegemaakt. Maar er werd bij ons thuis, vooral door mijn moeder veel over gesproken. Het is nu 60 jaar geleden, dat de bevrijding kwam, en het is zo stil in onze straat, terwijl we allemaal weer de straat op moeten, elkaar omhelzen, en uitzinnig van vreugde met elkaar moeten dansen, lachen en huilen tegelijk, omdat we vrij zijn. Dit zijn de beelden die ik mij herinner op de tv in het jaar 1970, toen ons land 25 jaar bevrijdt was. Waarom kunnen deze beelden niet eens weer getoond worden?Ik wens alle nabestaanden van deze geweldige mensen veel sterkte toe.
Respect
Datum: 5 mei 2005
Naam: Olaf Schaaphok
Beste mensen, ik kom vaak op de Waalsdorpervlakte en gisteren kwam ik deze site tegen. Altijd als ik op de vlakte ben, sta ik even stil bij het monument. Zelf ben ik pas 23 jaar en ik kan me dan ook niet goed voorstellen wat deze mensen hebben doorstaan. Wel weet ik dat het helden zijn die hun leven hebben afgestaan voor de vrijheid van vele landgenoten. Ik heb erg veel bewondering voor jullie werk, en deze site is een monument dat altijd moet blijven bestaan! Niets dan respect voor jullie.
Groeten Olaf
Mijn dank en respect
Datum: 5 mei 2005
Naam: mevrouw M.-H. Schoenmakers-Schaap
Op deze wijze wil ik mijn respect en dankbaarheid betuigen aan hen die hun hoogste goed gaven voor onze vrijheid. Ik hoop dit offer waardig te mogen zijn en bid dat mijn familie tot in eeuwigheid gevrijwaard mag blijven van de gruwelen die zij moesten doorstaan. Ik dank u en geve god u de rust en vrede die u waarlijk verdiend heeft.
Even stilstaan
Datum: 4 mei 2005
Naam: Clary Pruijser
beste mensen,

Ik heb deze site met veel belangstelling gespeld. Ik ben zelf van 1953 dus de oorlog heb ik niet meegemaakt maar op 4 mei denk ik altijd nog aan de dodenherdenkingen uit mijn jeugd. Het gedicht "De achttien doden" dat op school werd voorgelezen. De kerkklokken, het verkeer dat stilstond, de straatlantaarns die gingen branden en de kolonie reigers die zich liet horen gedurende de twee minuten stilte. Ik zie mezelf nog staan als kind op de hoek van een straat waar ook veel bekenden stonden. Ik was met mijn gedachten bij mijn moeder die als 16 jarige haar vader verloor doordat hij net langs een duitse auto fietste op het moment dat deze door een bom ontplofte. Hij was het enige slachtoffer, de duitser voor wie de bom bedoeld was, was niet eens in de buurt. Nog steeds wil ik even kijken naar de herdenking op t.v. Voor mij betekent dodenherdenking ook even stilstaan bij de slachtoffers van andere oorlogen, of dat nu "echte" oorlogen zijn of geweld op welk gebied dan ook. Ik hoop dat "vier mei" zal blijven, maar ik hoop ook dat in de toekomst op deze datum ook aandacht besteed kan worden aan andere uitingen van geweld en onderdrukking. Anders ben ik bang dat "vier mei" zoals dat nu gevierd wordt, over een aantal jaren, wanneer de generatie van vlak na de oorlog er niet meer is, weinig betekenis meer zal hebben en geschiedenis zal worden.

Clary Pruijser

Kunnen wij ons nog in de doden inleven?
Datum: 4 mei 2005
Naam: Harold Houba
Naar aanleiding van de dodenherdenking op de Waalsdorpervlakte vroeg ik me af wat zij hebben doorstaan vlak voor hun dood, wat zij dachten en of zij nog hoop hadden op een goede afloop in de zaak. Alles verloren. Ik vermoed dat velen zullen zijn gebroken, wie zou dat niet zijn. Voor hen heb ik het volgende korte gedicht geschreven.

Eenzame dood

Vernederd, geslagen, van je waardigheid beroofd
Alles verloren waarin je hebt geloofd
Omringd door onverschilligheid raakte je alles kwijt
Nu is je naam een offer voor de vrijheid
Een van velen. Kan het ons nog schelen?

Bezinning
Datum: 4 mei 2005
Naam: Tim Engel
Toen ik geboren werd (1958) en mij later bewust werd van wat er gebeurd is tijdens de tweede wereld-oorlog leek het allemaal heel erg ver weg. Nu ben ik 47 en realiseer mij dat ik, pas 13 jaar na het einde van de oorlog ter wereld gekomen ben en dat het heel vlak bij was (en nog is). Vroeger moesten we stil zijn, 2 minuten; als kind was 2 minuten heel erg lang. Nu is 2 minuten eigenlijk te kort voor een heel jaar, waarin nog steeds dreiging is, misvattingen, mishandelingen, moord, en zelfs nog steeds oorlog heerst in vele delen van de wereld. Blijkbaar zal de mensheid het waarschijnlijk nooit leren om vrede te hebben met zijn medemens die anders denkt of doet. Naarmate ik ouder wordt, lijkt het verdriet van het verleden steeds groter te worden in plaats van dat het wegebt; en dat is misschien ook goed. Ik zou willen dat iedereen zich realiseert dat oorlog en alles wat daaruit voortvloeit (al 60 jaar!) echt zinloos is. Zelfs ik, als zoon van een 'Arbeitseinzats'-vader ervaar de pijn steeds meer en realiseer me steeds meer dat dit nooit meer mag gebeuren! We zijn allemaal, stuk voor stuk individualist, maar we moeten ons realiseren dat we bestaan dankzij onze medemens. Dat heeft deze 2 minuten stilte van vanavond bij mij weer gevoelens losgemaakt waarin wij gelukkig mogen zijn dat we in Nederland in een vrij land wonen. Ik heb diep respect en verdriet voor iedereen die voor mijn bestaan gevochten heeft en velen die daarvoor gesneuveld zijn.
T.Engel
Gedenken
Datum: 4 mei 2005
Naam: H. Kampfraat
in stilte gedenken wij
allen die zo dapper waren
en streden voor de vrijheid
met diep respect
blijven gedenken voor deze mensen
Deze site
Datum: 4 mei 2005
Naam: mevrouw E.M.E. Bouwman
Wat een bijzondere site is dit. Ik ben een kleindochter van een van de mensen die op de slachtofferlijsten staan (3 mei 1943). Mijn grootvader heb ik nooit leren kennen omdat hij een van de mensen was die zijn leven gaf ook voor mijn vrijheid. Zijn rol was niet zo groot maar hij zal altijd mijn held blijven.
Leren we het dan nooit?
Datum: 4 mei 2005
Naam: Albert Bolink
Waaldorpervlakte - Normandie. Ik noem zomaar 2 plekken waar we gedenken. En nog hebben we niet geleerd. Dat dan ook nog 7 & 8 Mei die Amerikaanse President (ik blijf hoffelijk om te voorkomen dat mijn bericht wordt verwijderd) vindt ik godgeklaagd. Hoe durft onze regering - die wel door onder andere de Amerikanen zijn bevrijd - nu een aanzetter van de oorlog in Irak te ontvangen. De herdenking in Margraten kan elke dag en echt wel zonder hem!
geadopteerd
Datum: 28 april 2005
Naam: Elin Baarda (11 jaar)
ik vind het heel goed dat het monument er is.

onze school heeft het ook geadopteerd(school vereniging wolters) we hebben vandaag ook bloemen neergelegd en een krans, het wilhelmus gezongen. we hebben ook 1 minuut stilte gehouden . we hebben ook met mevrouw ijzerdraad gesproken(de dochter van de baas van het verzet). er is ook een heel mooi gedicht voorgelezen(de 18 doden).

'ik vraag me af'
Datum: 27 april 2005
Naam: Riet Peper
Wat een schitterend gedicht van Cobi Maurits!
Een waardevolle aanvulling op de gedichtensite.
Mijn mooiste cadeau
Datum: 17 april 2005
Naam: Cobi Overdevest-Maurits
Mijn leven lang ben ik gefascineerd geweest door de 2e WO. Als kind omdat de verhalen over die tijd stoer en spannend waren. Ik begreep niets van het gevaar en het verdriet van die tijd.
Naarmate ik ouder werd beleefde ik de verhalen uit die tijd op een andere manier. Het was geen spelletje, dat verzet. Het was gevaarlijk, levensgevaarlijk je hiermee bezig te houden. En ik denk dat het zwaar was, ontzettend zwaar. Toen begon ik me af te vragen wie die mensen waren, waarom ze deden wat ze deden. Waarom zij wel en anderen niet. Wat was er in hen dat hen de kracht gaf.
Ik zal het nooit weten maar juist daarom bewonder ik hen. Zij moesten kiezen en deden dat ook,zij hielden vol, zij trotseerden het gevaar en als het verkeerd uitpakte, gingen zij moedig die laatste gang. Hún moed, hún trouw en hún offerbereidheid zorgde ervoor, dat ik nooit voor dat dilemma heb gestaan. Dat ik nooit die keuze heb hoeven maken.
Zij gaven mij het mooiste dat ze me konden geven: de vrijheid om dit gedicht* te schrijven. En daar kan ik ze nooit genoeg voor bedanken en eren.

*) Het gedicht 'Ik vraag me af' van Cobi Maurits is met haar toestemming geplaatst op de Gedichten-pagina

MIJN VADERS LAATSTE WENS
Datum: 31 maart 2005
Naam: Henk Jansen
Gedurende de mobilisatie 1939 moest mijn vader beroeps korporaal remonterijder Hendrikus Gerrit Jansen van het wapen der cavalerie aswel als de rijschool Amersfoort zich verkassen naar de Alexander kazerne in Den Haag. Mijn vaders taak was dat hij jonge ierse paarde voor het leger africhten. Hij heeft daarme vele uren overgebracht in en rond de waalsdorper vlakte. Dat was tot bij de uitbreek van de oorlog de Duitsers de houten barakken die op het exercitieterein grenzende aan de Waalsdorperweg en Van Alkemadelaan stonden, in alle vroegte op 10mei 1944 werd gebombardeert. Plus/minus 80 Huzaren (die boven de paarden op de hooi zolder sliepen ) verloren daarbij hun leven. Vele afgrijsenlijke trafelen speelde zich part, mijn vader heeft deze aanval overleefd. Hij heeft mij vele stukken van de vlakte laten zien, zelf ben ik daar vele malen in de buurt geweest vanwegen mijn lidmaadschap bij de toen HWv de Spartaan op duinhorst eind 1958 tot 1963.
De eerste keer dat ik de bourdon klok zag was geloof ik in 1961, mijn vader laatste bezoek aan de vlakte was gedurende de maand Mei 2003 toen wij zijn as bij de kruisen monument uitstrooide, dit was zijn wens om op de vlakte neer gelegd te worden, wij konden als familie hem daarbij aleen maar gelijk in geven. Het geeft mijzelf ook een fantasties gevoel dat hij de vlakte zo veel waardeerde.

Henk Jansen jr East haven Connecticut Usa.






De Wimpel
Datum: 3 maart 2005
Naam: W. Krist
Een goede website.
Ik mis slechts één zaak: de oranjewimpel.
Uiteraard weet ik dat die bij gebeurtenissen van het koninklijk huis hoort en geen functie heeft op 4 en 5 mei. Maar zou iedereen wel weten dat de lengte van de wimpel gelijk dient te zijn aan de diagonaal van de vlag. Je ziet soms vreemde combinaties.
Update website
Datum: 3 oktober 2004
Naam: Erwin van der Does
Mijn complimenten voor de vernieuwde site! Sober en overzichtelijk. Vriendelijke groeten, Erwin van der Does. P.S. Onlangs is posthuum het herinneringsinsigne Binnenlandse Strijdkrachten met de bijgaande dankbetuiging van Z.K.H. Prins Bernhard m.b.t. het verzetsverleden van mijn opa aan mij toegezonden door zijn Particulier Secretaris. Dit gebaar waardeer ik ten zeerste.

Klik op foto's voor grotere afbeeldingen
HUN LAATSTE GANG
Datum: 2 april 2004
Naam: Willem Koning
Mijn naam is Willem Koning (46). Ik woonde vroeger als kind in de Stevinstraat en liep geregeld langs de poort bij de gevangenis ,waar het bord "dit was hun laatste gang" hing. Mijn grootvader is in Dachau omgekomen. Hij zat bij het verzet. Wij gingen ook wel bramen plukken op de waalsdorpervlakte. De sfeer is me altijd bijgebleven. Ik heb een herdenkingsmelodie geschreven betreffende "hun laatste gang", want het bord hangt er niet meer. Wellicht is dit de juiste plaats om deze niet te verwoorden emoties aan te dragen Willem Koning wbkoning@hotmail.com